it is a pretty picture. :)

Think quizzes, Pharma, exams, Funda, Nutri.
Think of Extra Joss, of Lipovitan, Bacchus and my personal favorite the Nai Cha.
Think of pakshet people like super crush, her and that certain blockmate.
Think of late night dinners and of early morning breakfast.
Think of 4-hour sleeps and stolen shut-eyes especially when the professor is not yet around.
Think of 3 1000+ page books read and carried everywhere.
Think of the kaba we feel the moment Mr. John Lorena enters the room
Think of drooling over him, him, him and him with the red hair.
Think of orange and yellow highlighters, tri-pens and loose leaf notebooks.
Think of independence
Think of hardwork..

You’ll get a pretty picture of how I’m spending my summer.

isang minuto sa buhay ko.

Naglaan lamang ako ng ilang sandali para magblog. Hindi ko maintindihan kung importante ba itong sasabihin ko o dahil mayabang ako at isang unit ng Pharma lang ang tatapusin ko o dahil mahaba pa ang oras at nabore ako sa dorm pagkatapos kong maligo, maghugas ng pinggan at maglaba.

Isang unit sa isang gabi? Oo, kaunti na lang kaya yun. Kaysa sa mga nakaraang araw na subsob kami sa pagbabasa dahil sa takot na magpretest. Salamat sa Diyos at gahol kami sa oras kaya madalas hindi na natutuloy ang pre-test namin.

Nakita ko si super crush kanina. At feeler siya. SOBRA. Naiinis ako. Pakshet siya. PAKYU KA.

May bagong nagmakmayari ng puso ko. Kaso may ka-share siya, isang taong pula ang buhok. Haha. Siya, walang buhok. Coolness. Kaso nagtampo siya kanina e.

SIYA: Ba’t andito ka pa?
AKO:Sir, bakit di po ba pwede?
SIYA:Ang sungit mo naman. (sabay alis)

Aww. Sorry sir. Mahal pa din kita.

So far, wala pa akong binabagsak na quiz sa Funda. (e di good). Ayun nga lang wala pa akong pinapasa na quiz sa Nutri. Sa Pharma, nako. Masaya na ako sa nakukuha ko. Lalo na kanina. Shet. John Lorena is Pharmaceutical love. And Dr. Oliver Tolentino is in close second. Minsan, pantay lang. Pero madalas mahal ko si Sir Lorena.

Ayun lang yon. Isang minuto sa buhay ko.

i live, i learn

Lahat kami ay may hinaing. Lahat kami unti-unting nagaadjust sa mundo naming ginagalawan. Aba ay lalo na kami. Gigising kami ng maaga. Maagang maaga para pumasok sa 7:00 na klase. Mahirap. Kung ganito sa impyerno, ay sauce,magpapakabait na ako.

Pero wag ka, masaya. Masaya na alam mo na na sa Trinity ka pa din nagpapatuloy ng pagaaral (Isang tao lang pinatatamaan ko sa linyang iyan. Wala akong balak manakit ng kung sino man. SIYA lang. di ba Yen?). Ayon lang. Madami akong natutunan kahit mga katarantaduhan (sabi ni Dr. Tolentino <-gagawan ko yan ng separate entry).

Nakakatuwa magfunda. Ang galing magturo ni Sir Velasco. Nakakatuwa. BEST THREE-HOUR LECTURE of my life. Haha. Pero oo nga.:) Thor Joseph Velasco is theoretical love. Kay Sir Arguzon, BAWAL HUMIKAB.As in bawal, nahuli niya ko one time, natanong tuloy ako. Si Pauline Bonoan din. Haha.

Patay talaga ako sa Nutrition. Hindi ko alam kung professor yung problema o ako dahil hindi ako nakakapagbasa o dahil pagnaglelecture si Dr. Mayo e, bumbunan niya nakaharap sa akin at hindi yung mga isomer ng sugars. Hindi ko alam ah. Pero wala pa kasi akong napapasang quiz sa nutri, kaya sabi ko eh babawi ako. Ah basta.

Pharma ba? Ayos naman. Superficial Pharma lang. Parang hindi namin nakikilala ng husto yung gamot. Parang “Hi I’m Penicillin, I’m an antibiotic and you are? Nice to meet you.”Yon. ganun lang. Superficial. Katarantaduhan ika nga ng prof namin na si Dr. Tolentino.

Kaya yon. Hindi ko na alam. Ayoko na. Pero kaya pa. Dahil may sasabihin ako kay Dr. Nufable pag nakablue and white na ako. Humanda ka sakin Jhoram.